Eind november. De zon laat het al weken afweten, de dagen zijn grijs en grauw ontkleurd. We vragen ons uiterst serieus af wáár in Nederland die zon dan wel schijnt. Steeds verschijnen er gezellige herfstfoto’s op facebook van Eend- en Dyanerijders die nog gauw een mooie laatste rit rijden voor hun dierbare voertuig voor drie …

Verder lezen

Een paar dagen later volgt een nieuwe poging het voorraam van Beessie te bevestigen. We hebben verse mankracht bereid gevonden te helpen: vriend Frans beschikt over goed materiaal en verstand van zaken. Ook de facebook-ledengroep van de 2CV Club spreekt Gijs moed in met allerhande tips. Het tweede nieuwe rubber wordt weer in een bak …

Verder lezen

Eindelijk is de auto teruggebracht, precies een week na zijn brute kennismaking met een steentje. Nu kunnen we opgelucht ademhalen en verdere plannen smeden. De Dyane wordt zolang op het werk in de fabriekshal gestald. Op de vakantie met ruim 3000 kilometers op de teller ontbraken de laatste 250. Die maken we -weliswaar met de …

Verder lezen

Eigenlijk wilde zij me ‘Dyaantje’ noemen, ware het niet dat haar vriendin al zo heet. Dat je je werkezeltje dan niet ook zo noemt, dat snap ik wel. Sinds ik bij hen op stal sta, klopt ze me in het voorbijgaan altijd even liefkozend op mijn hoofd: ‘hé Beessie’ of, als ik hard gewerkt heb: …

Verder lezen

Drie weken lang heeft de Dyane perfect gereden. Oké, we hebben wat regen gehad onderweg en vandaag, de laatste dag van de terugweg, was dat nog wat erger. Het wegdek was soms waardeloos maar we reden en vonden alles, zoals de ontmoeting vanmorgen, nog steeds leuk. En toen gebeurde er dit. Met een grote explosie …

Verder lezen

Mijn betoog Naar de zuiderzon van 2018 moet ik herroepen. Of nee, niet zozeer herroepen dan wel nuanceren. De snelle route langs alle ijkpunten op die weg naar Zuid-Frankrijk blijft heerlijk. Het blijven herinneringsplekken van: bij het kunstwerk zijn we op de helft, bij de parasoldennen en de krekels zijn we definitief in het Zuiden …

Verder lezen

We zijn snel opgebroken, de volgende dag. Wegwezen daar. Wonderbaarlijk hoe Gijs alles altijd zo netjes in de auto en het karretje gepakt krijgt. Vandaag nemen we alleen kleine binnenweggetjes. Haarspeldklimmen in de eerste versnelling, lange hellingen in zijn twee. Af en toe achterliggers laten passeren en na iedere bocht een nieuw vergezicht. Dat ene …

Verder lezen

Door het plaatsje Charolles rijdend snap ik ineens wat voor soort koeien al dagen om ons heen sjouwen. Charolais koeien dus. Die wittige met een krulkuif, honderden hebben we er gezien deze week. We passeren bij La Clayette een rivier, geen idee welke. Wel een mooi, typisch Frans plaatje zo met het water en de …

Verder lezen

De volgende dag wekt luid geloei ons uit de sluimerstand. Een kudde brave beesten sjokt in het weiland achter het beekje naar een zonnig graasplekje. Het gras, nog nat van de dauw, ritselt onder hun hoeven. Na het ontbijt kronkelen wij lustig nu een andere kant op. De tomtom toont een felblauwe krinkellijn door felgroen …

Verder lezen