Hebben jullie dat nou ook? Of ben ik de enige nostalgische malloot? Het lijkt met de jaren steeds erger te worden. Hoewel… erg…? Het is niet erg, maar wel vreemd. Ik ervaar een nieuwsgierige honger, als ik door historische wijken kom, langs stokoude boerderijen of door jaren ’30 buurten. Hoe zag het leven er toen …

Verder lezen

Wie de zee overvaren, verwisselen van hemel, maar niet van ziel. (Coelum, non animum mutant, qui transmare currunt / Horatius) Deze onderneming, dit avontuur, deze in de schoot geworpen kans hebben we met twee handen aangegrepen. Om vervolgens te merken dat het gras aan de andere kant van de wereld net zo groen is. Of, …

Verder lezen

Tijd, een merkwaardig fenomeen. Toen we indertijd vertelden wanneer we zouden vertrekken, was veelal de reactie: ‘zó snel al!’ Terwijl voor ons de tijd króóp, we wilden weg. Dat we zeiden: ‘het is voor minimaal een half jaar, misschien langer’ was dat naar ons gevoel heel kort, terwijl het anderen een eeuwigheid toescheen. Halverwege leek …

Verder lezen

Ook de rest van de website probeer ik bij te houden met nieuwe fonkelingen. De meeste tijd gaat op aan de verhalen, maar zo heel af en toe valt mijn oog ergens op waarbij een miniatuur of haiku opkomt. Zoals simpelweg de foto op het bureaublad mijn computer. Een foto van 2 augustus 2016. Als …

Verder lezen

Glimlachende godengezichten verrijzend uit het woud kijken wakend op me neer. Vriendelijk en vredig, mystiek van eeuwen oud. In stilte en rust nederig, glimlach ik terug.   Ta Som, Angkor – Cambodja    

Rust terugvinden, buiten langs het water waar het roze strijklicht zacht op de uitbottende bomen schijnt. Tussen de ruisende struiken en de vele zingende en fluitende vogels met alle het voorjaar in de bol. De wolken spelen met vuur, het water speelt het spelletje mee. En wij halen weer eindelijk een beetje vrijer adem.  

Op de Gooise heidezandgrond ben ik opgegroeid. Eenmaal wonend op de vette klei in de polder probeer ik zo vaak mogelijk naar de Noord-Hollandse kust te rijden om te lopen, te lopen en uit te waaien. Zzzannnd. Is het de zangerige Z? Of de neuriënde ɑ-klank die met de n samensmelt? Een zacht-zoemerig resonerend woord …

Verder lezen

Waar komt toch die affiniteit met Japanse schrijf-, schilder-, bloemschikkunst vandaan? Is het het het gestileerde dat aanspreekt? De ijzeren greep van controle, het perfectionisme? Of het scherpe oog om schoonheid in details te kunnen zien, een enkele bloem, een blad, een geluid, een woord? De kunst van het verder kijken dan het grote geheel, …

Verder lezen