Onder het mom van “doe ‘es gek” gaan we “vreemd” met een tocht van de 2CV Kitcar Club. Vertrek vanuit Zaandam, dus voor ons een “bijna-thuis” rit. Het is nog frisjes maar het belooft een mooie dag te worden.

Bij aankomst in Zaandam (1) staan grote kannen koffie en thee klaar met een keur aan gevulde- of roze koeken, stroopwafels en wat dies meer zij. Leutend en teutend mengen we ons tussen de mensen, een totaal andere groep liefhebbers dan we kennen.

Als de koffie op is worden we welkom geheten door Walter, de voorzitter van de 2CV-KCC. Arthur, de organisator van deze Dammentocht vertelt wat over de route. Andere sprekers krijgen de microfoon om diverse evenementen te promoten, Christ van de 2CV Club Nederland benoemt onze rit op 1e pinksterdag in Limburg. Onderwijl loop ik stiekem een rondje foto’s te maken. Zoveel kleuren en uitvoeringen van de “zelfbouwers”: Burtons, Lomaxen (low cost, max fun) en Le Patrons, ik kijk mijn ogen uit. Er zijn er geen twee hetzelfde!

Tijd voor vertrek. Linksom en rechtsom draaien de karretjes het terrein af tot we aan de straat in een lange stoet staan opgesteld. Wij eindigen met het dak halfopen ergens in de achterhoede in de lange rij. Kitcars, twee eenden en wij, de enige Dyane.

Daar gaan we! Langs de Zaans-groene huisjes en ’t Reght Huys van Westzaan. Het is 5 mei, overal hangt de vlag uit, overal stoppen mensen om onze optocht te filmen of te fotograferen. Kinderen zwaaien, wij toeteren terug. Het is tenslotte feest. Het moet ook een grappig gezicht en gehoor zijn, al die autootjes op basis van een 2CV, al die ronkende eendenmotortjes. Ze horen ons van verre aankomen.

Langs de watertoren en de Forbofabriek, Westknollendam (2) en Fort Marken-Binnen. De groep valt door de rotondes en stoplichten wat uiteen zodat op de Zuiddijk halt wordt gehouden om de rij weer compleet te krijgen. Een tegemoet komende club antieke brommers, Kreidlers, Zundapps, Puchs walmt evenzo vrolijk met de duimpjes omhoog langs.

Verder gaan we, in ganzen-/eendenmars. Hoe anders dan anders is het om in zo’n lange sliert te toeren, je kunt niet fout rijden. Erg leuk zo voor een keertje, hoewel op deze manier steeds dezelfde voorligger op de foto staat…

We passeren het Raadhuisje van Graft. Daarna over de Glob-, Meer-, Molen- Schermer-, Drechterlandse-, Huigen- en Oostdijk. Misschien ben ik er een paar vergeten, de Schermer bestaat tenslotte grotendeels uit dijken. Wij zitten op bekend terrein, de zuiderlingen onder ons in hun open karretjes zullen de harde wind, die voor ons heel gewoon is, wel vervloeken.

Bij Obdam (3) en Schardam (4) zijn we terug bij de Dammen. Bij de molen van Etersheim, luidkeels toegelachen door honderden kikkers, stoppen we. Onze inwendige mens is aan versterking toe maar de bediening kan het amper bijbenen. Geeft nix, we wachten op onze beurt en kletsen wat. De fietser die we net gepasseerd zijn en nu eveneens op zijn koffie staat te wachten is het met me eens: Noord-Holland heeft de prachtigste plekken… mits je in het Oude Land blijft.

Na de koffie, de praatjes en de nodige foto’s husselt de file een beetje en gaan we weer van start. Fort Edam is nummer (5). Dwars langs de haven van Monnickendam (6), zwaaiend naar de terrasjesmensen. En als er iemand pech heeft, staat de hele groep stil in de verzopen bermen van Waterland.

Na Uitdam (7) en Zunderdorp bereiken we al kronkelend via Oostzaan de buitenwijken van Amsterdam-Noord (8), om tenslotte, uitgewaaid en rozig, tegen half 5 bij het startpunt in Zaandam (1) te arriveren. Fantastische route, goed georganiseerd en een avontuur om eens in colonne te rijden. Graag tot een volgende keer!

---