Ineens spelen wij een nieuwe rol in het toneelstuk des levens.

We gingen bij de kinderen langs. Niet meer om te verhuizen, niet meer om een klus op te knappen, parket te leggen, lampen op te hangen. Nee, echt op visite. Kwamen vroeger, nog niet zo heel lang geleden, onze ouders bij ons op de thee, dan speelden wij vadertje en moedertje, huisje-boompje-kindje, gastvrouw en gastheer.

Nu dan zijn we plotseling, zonder dat we het zelf in de gaten hadden, zelf die ouders geworden die bij hun kinderen op de koffie komen. Eerder die week gingen we op bezoek bij dochterlief in haar gedeelde bovenhuis midden in de stad; afgelopen weekend vertrokken we in de Dyane naar de campus waar beide zonen elk een eigen appartement in hetzelfde flatgebouw bewonen. Natuurlijk ging de hond ook mee.

De rollen waren omgedraaid. Wij de visite, de kinderen gastvrouw en -heren die de thee en koffie zetten en voor ons zorgden. Wat voelden we ons ineens oud…

Omgekeerde wereld. Een nieuwe rol. Het is even wennen 😊