Songkran – dag 3
Na het ontbijt proberen we alles terug in de tassen te proppen. Die moet je voor de terugweg altijd twee keer herpakken, het past op één of andere manier van geen kanten.

Een tuktuk brengt ons in krap 20 minuten naar de haven, de route waar we vrijdag zo’n 3 kwartier over deden. Nergens wordt er meer met water gegooid, de hysterie lijkt voorbij.

20180415_104404

De bagage wordt vast ingecheckt, zonder tassen gaan we op pad. Er is een monkey temple, Wat Khao Takiap, in de buurt. Het ligt wel hoog, we moeten maar zien hoever we komen. Al ken ik onszelf. Wat we in ons kop hebben, wandelen de voeten naartoe.

Lopen, lopen, lopen in de tropen. Wijs geworden heb ik me goed ingesmeerd, zonnebril en zonnehoed op mijn kop. Half 11. Heet. Omhoog, de heuvel op. Langs een vismarkt, bij tijd en wijle je adem inhouden en je neus dicht bij de rokende houtvuurtjes en doorlopen tot je zowat stikt. Het eerste flesje water is al leeg voor we boven zijn.

Tja, en dan heb ik het kortste korte broekje aan waarmee je een Wat niet in wil. Niet mág ook overigens. Ja jongens, ik ging een boottochtje maken. Niet Watlopen. Uiteraard staan er souvenirstalletjes, onder andere met gezellige katoenen batik jurken. Zoooo niet jammer dat ik er één moet kopen…

We hijgen en puffen ons de traptreden naar de Wat omhoog, gewoon één trede per keer. Halverwege driekwart fles water wegklokken. Nergens is een spat schaduw te vinden.

In een grote ton met ijs staan bovenaan de trap nog meer flesjes waar we dankbaar gebruik van maken. Echt, de liters zwemmen erdoor. Ik heb nooit geweten dat zelfs mijn tenen en vingers kunnen zweten.

In de tempel zelf mag je geen foto’s maken, waar ik me dit keer aan houd. De monnik heeft lunchpauze en zit van zijn bakje rijst te genieten. Zegeningen moeten even wachten.

20180415_111506 (3)

songkran dag 3

Het wemelt er inderdaad van de apen. Die net als wij aapies kijken.

Om de boot niet te missen, vangen we de terugweg aan, bergafwaarts. Weer langs de vismarkt en de barbecues. Continue de berm in geduwd worden door grote bakken van auto’s of brommers of tuktuks die perse daar willen rijden waar ik loop. Ongeacht of ze er ruim omheen kunnen.

Halverwege duiken we de 7-eleven in voor…. inderdaad, drinken. Kunnen we heel even afkoelen. Buiten op het asfalt is ’t bijna 40 graden gokken we, de airco in de super zal wel op 20 staan. Niet te lang aan wennen, het verschil met buiten is te groot. Als ook dat flesje leeg is, zijn we bij de boot. In de schaduw en een beetje wind kunnen we bijkomen.

songkran dag 3 2

Delft Blue Seas

Terug in Pattaya zijn er aan de kade helaas geen twee brommers te vinden. We lopen de hele, gore, Walking Street af. Komen er al gauw achter dat het Songkran circus hier nog uitbundig leeft. Te vroeg gejuicht… In Pattaya is nou eenmaal alles over the top, zo ook deze kermis die tot het uiterste wordt uitgebuit.

Als we uiteindelijk een opstap-taxi gevonden hebben, krijgen we na 10 meter al de eerste emmers vol ijswater over ons heen. Met kleren aan zwemmen, dat idee. Wet t-shirt contest. Natter dan dit kunnen we niet worden, het druipt in mijn ogen en mijn oren lopen vol. Ik heb geen foto’s van dit watergooien, de mobiels en camera zijn veilig opgeborgen.

Het verkeer staat meer dan muurvast, we komen slechts voetje voor voetje vooruit. Makkelijk doelwit voor de feestvierders. Merendeel hossende Farang, maar dat terzijde. We doen er zeker een uur over om bij het begin van Soi 16 te komen, die we soppend in onze birkies aflopen. Da’s niet makkelijk met een duffelzak op je rug. Thuis kleed ik me op de mat uit, anders drip ik de hele boel onder. Gauw douchen.

Het was al bij al een avontuur. Melig tot het vermoeiende aan toe, wat een gekkigheid.